De elektronica gesoldeerd en vastgeschroefd. En wonder boven wonder: bij de eerste test kwam er geluid uit! Klaar? Nee… Ik maak nog een kill switch en het relicen moet nog afgemaakt worden.

Weer een magisch moment: de snaren er op. Wonder boven wonder viel het stemmen en afstellen erg mee. De volgende stap wordt wel lastig: de electronica solderen…

Zoals gezegd moet de gitaar er dus oud en gebruikt uit gaan zien, alsof deze echt 50 jaar oud is. De verflaag die ik er zo zorgvuldig heb opgebracht moet nu dus weer vakkundig gebutst, gekrast en geschuurd worden. Kleine deukjes krijg je door er huissleutels op te laten vallen, de grotere met een goede tik van een moersleutels.  Met een scherp mesje wip je er dan zo wat schilfertjes af en met schuurpapier maak je wat slijtplekken.

Een mooi moment. Met de body en de neck vrijwel helemaal afgewerkt kon ik deze twee aan elkaar schroeven. Niet moeilijk, maar daarna kon ik mijn gitaar voor het eerst vasthouden. Ook leuk om even de pickguard en de bridge op hun plek te leggen en het uiterlijk een beetje te bewonderen. Heel mooi!

Na eindeloos veel schuren hebben de hals en de kop de goede vorm en is het hout mooi glad. Om de hals wat minder bleek te maken heb ik er eerst een beits op gelakt en een rustiek eiken uitstraling. Dat werd nog mooier dan gehoopt. Daarna de decals (stickers) op de kop geplakt en daarna heel veel lagen blanke lak.    

Na eindeloos lang schuren en primen en schuren en primen, van de body, kan de uiteindelijke verf erop gespoten worden. Telecasters zijn ‘uitgevonden’ in het begin van de jaren 50. De verf die toen op de gitaren werd gebruikt was dezelfde als de auto’s uit die tijd. Een van de mooiste kleuren uit die tijd is dan wel Surf Green, zie bijvoorbeeld de Chevrolet op de foto. Tegenwoordig zijn er nog een paar bedrijfjes die dit soort verf nog namaakt volgens het oude recept. De meeste lagen lak zitten nu op de gitaar en het resultaat is heel goed. OpContinue reading

De kop lijkt inmiddels op een Telecaster na heel veel schuren. De body krijgt een paar lagen primer voor de lak er op gaat.

Deze kitgitaar werd geleverd met een hals als roeispaan: de kop is een plank hout waar je zelf de gewenste vorm kan uitzagen. Gelukkig zijn er op het internet genoeg technische tekeningen van Telecaster-koppen te vinden. Ik heb de mooiste uitgeprint, uitgeknipt en daarna de vorm op het hout getekend. Daarna de vorm voorzichtig uitzagen met een decoupeerzaag en schuren maar. Dit alles natuurlijk heel voorzichtig: wat je er af schuurt, krijg je er niet meer aan… maar zoals hieronder te zien is, begint het al aardig op een Telecaster-kop te lijken.      

Goed, na wat wachten was er dan eindelijk een “Fragile, handle with care” pakket uit Australië! En gelukkig had de postbode daaraan gehoor gegeven: alles lijkt helemaal heel.

Gitaren zijn verslavend; er is altijd wel een mooie die je ook wil hebben. Een Fender Telecaster stond al een tijd hoog op mijn lijstje van must-haves. Maar als linkshandige is de keuze wel erg beperkt. Tot ik ontdekte dat je ook zelfbouw kits kon kopen. Dit brengt een droomgitaar dichtbij. Het doel: een Sea foam of surf green, heavy relicked Fender Telecaster.   Stap 1 is natuurlijk het bestellen van de kit. Dat is inmiddels gebeurd. Nu is het wachten. Daarna volgt het schuren, lakken, relicken, monteren, solderen, afstellen, etc.